Sayfalar

25 Kasım 2009

37. hafta (son kontrol)

Öncelikle belirteyim paşam bu kez yüzünü göstermedi, sırtı dönüktü:) Zaten bu haftalarda iyi görüntü almak zormuş. Sorun değil, gelecek hafta göreceğiz kısmetse zaten:P

3600 kg. olmuş. Herşey yolundaymış.

Bu arada ben de hamileliği 13.5 kilo ile kapatmışım. Doktor öyle dedi walla.
Bu hafta yiyip içmekte özgürmüşüm:)))

Hayatımızın bu bölümü bitiyor galiba...

Haftaya doğum var. Belki fotoları... Ama belki... Becerebilirsem...

Kolay değildi, ama geriye dönüp bakınca ilk aklıma gelenler kötü anlar olmayacak, orası kesin:) Allah herkese nasip etsin.

Biz de hayırlısıyla tamamlayalım inşallah...

Takip eden herkese teşekkürler...

Sevgiler,

11 Kasım 2009

35. Hafta

Güneş 3.255 kg maşallah:)) +/- 475 gr. sapma payı da varmış. Boyu da 47 cm olmuş.
Bu sefer de tek foto alabildik, aşağıdaki gibi... Eli yine ağzında... İnatla yüzünü göstermiyor:) iki hafta sonra son kontrol var. Sonra da doğumm!!!


1 Kasım 2009

Rüya...

İki garip rüyam var, biriktirdim...

birincisine 3 ÇİZGİ adını verdim.

Doğumdan çıkıyorum, bakıyorum sezeryan dikişleri olması gereken yerde çizgi halinde 3 delik var.
kesik kesik 3 çizgi. __ __ __

"Bu ne?" diyorum, "bebeğim nerede?"
"ama şimdi bebek yok ki, konuşmuştuk ya!" diyorlar. "bundan sonra olacak işte."

Tolga var, benim doktorum zaten, yanında da başka bir doktor. yöntem tartışıyorlar. adam diyor ki "bence orada olmasın da şurada olsun???" bebeğin/bebeklerin nerede büyüyeceğini tartışıyorlar, adam tüpte olmasın da bilmem nerede olsun diyor. Tolga da "aaa tamam iyi fikir." diyor.
ben hala salak gibi yaralara bakıyorum, "ya çocuk vardı ama..." diye mız mızlanıyorum:((




İkincisine OLDU DA BİTTİ adını verdim.

Duygu ile konuşurken bir yerde Güneş tepiyor, karnımı gösteriyorum. Bir ara neredeyse yüzü belli olacak kadar geriliyor karnım. "Oha baksana, bak bak!" diye bağırırken bir de bakıyorum ki Güneş doğmuuş!!?? Ama ne sancı, ne acı? hiçbir şey yok. Elimde ıslak bir bebek? "aaa doğdu buuu" diye şaşırıyorum. Annemle babamı çağırıyorum "ee panikletmek istemem ama Güneş doğdu." diyorum. Bu arada çocuk ıslak, onu sarayım diye battaniyeye uzanmaya çalışıyorum. Annem yatağa yatırıp sarıyor battaniyeye kötü bir espiri eşliğinde ama şimdi neydi hatıralayamıyorum. Oturuyor yatakta herif, koca adam gibi ama şirin bebek tavırlarında:) öyle korkutucu değil. Ben de Pia'yı sever gibi sokulup seviyorum:)

Hayat ne tuhaf, vapurlar falan:)