Volkan beni bir yer altı deposuna götürüyor. Ama deponun kapısı yok. Bi kabine giriyorsun ve ışınlanıyorsun. Resmen ışınlandım ben:) Böle sağa doğru dengemi kaybetmeye başladım, içim fena oldu, sanki uçak kalkarken ki güç gibi bir güç hissettim. Neyse depoya girdik sanki Mango'nun fabrika satış mağazası... Ben bir şeyler alayım bari diyorum ama beğenmiyorum da... hamile kıyafetleri arıyorum... neyse... Geri dönüyoruz, çıkmamız lazım oradan. Bu sefer farklı ışınlanıyoruz. Sanki görünmez oluyoruz o kabinle birlikte... Bir taş binada merdivenlerden yuvarlanıyoruz kabinin içinde ama bisi kimse görmüyor. Sonra düzelince görünür oluyoruz falan, kimse bir şey anlamıyor güye... İşin güzel tarafı ise sonrasında kendimizi görüyoruz sanki kameraya çekilmiş gibi. hepsi yalan:) biz yerlerde yuvarlanmışız resmen... hepsini kendimiz uydurmuşuz... aaa kafaya bak deyip şaşırıyorum bir de ben... Buradan çıkıyoruz...
Annem bie bir daire gösteriyor. Bostancı'daki yüksek binalar gibi. Manzasarı var 4 bir yandan ve çok yüksekteyiz, ben aşağı bakamıyorum bile. Balkon duvarları da inadına çok mu alçak ne? Neyse ben evi geziyorum, kalebodurları hatırlıyorum "güzelmiş" falan... Ev boş gibi, çok az eşya var, ben usul usul gezerken içeriden bir adam çıkıyor mutfağa giriyor ve mutfak evyesine balgam atmaya başlıyor. Ben şoka giriyorum "anne evde biri vaaaarr" ve dona kalıyorum. Adam böyle beyaz donlu falan iğrenç bi şi... bizi görmüyo ama geri de dönmüyo yanlış hatırlamıyorsam. Sıkışıp kalıyorum orada sanki... Uyanıyorum ama sıkıntısı geçmiyor üzerimden... sabaha kadar o adamla uğraşıyorum sonra... Uyuyamıyorum...
İkisinde de hamile miydim hatırlamıyorum...
Hayrolsun:)
0 yorum:
Yorum Gönder